U kent vast ook wel zo iemand, zo'n belangstellende oom of tante die
kleine neefjes steeds opnieuw lastig valt met:
"En, (-verwachtingsvolle blik-) wat wil jij later worden?"
Ik moest het antwoord op zo'n vraag altijd schuldig blijven.
Zelfs toen ik zeventien was en het einde van mijn middelbare school
dreigend en wenkend naderde, wist ik waarachtig niet hoe ik mijn toekomst
vorm moest geven. Ja, wat ik niet wilde, dat stond me messcherp voor ogen:
geen kantoorbaan van 9 tot 5, van maandag tot met vrijdag, jaar in jaar
uit. Een dergelijk dodelijk saai burgermansbestaan kon me in spaanse benauwenis
storten. Maar wat dan? Studeren? Nog erger, nog langer afhankelijk zijn
van ouders of studiebeurs, nog jaren buiten het echte leven blijven staan.
Opwindende dingen doen, op eigen benen staan, groots en meeslepend
leven, de wereld ontdekken, dat wilde ik.
En dus ging ik naar verre landen... waar ik verscheurd werd door opwinding
over het onbekende en heimwee naar mijn geboortedorp.
Als steun en troost in verre oorden maakte ik onlangs voor een buurmeisje
dat na haar schooltijd een jaar de wijde wereld in wilde, een casettebandje
met liedjes van heimwee en verlangen. Achter de horizon van Robert Long
en Independence day van Bruce Spingsteen mogen op zo'n troosttape natuurlijk
niet ontbreken, evenmin als My hometown en Ik hou van Hollanders van Raymond
van het Groenewoud.
Wat zijn er toch ongelooflijk veel mooie teksten op muziek gezet en
wat is het moeilijk kiezen als je maar twee maal vijfenveertig minuten
tot je beschikking hebt. Toch is het me gelukt en ik hoop dat mijn buurmeisje
haar bestemming vindt.
Tijdens deze muzikale speurtocht merkte ik opnieuw in hoe onwaarschijnlijk
veel teksten 'Het Weer' een belangrijke rol speelt. Alleen al met 'regen'liederen
kun je vele tapes vullen, maar ook zon, wind, onweer en regenbogen zijn
veelvuldig van de partij.
Over regenbogen gesproken, in Adios Lounge zingt Tom Waits het volgende
duet met Bob Forrest:
Don't let nobody go there for youAan deze tekst klamp ik me vast als de atmosfeer weer eens moeilijk doet, de verleiding om me te verschuilen achter modeluitvoer groot is en de verantwoordelijkheid van het meteoroloog zijn me zwaar valt. (Als mijn oom dit nog eens had mogen meemaken, dat ik toch nog iets 'ben geworden'.)
don't be satisfied with a second hand life
don't let nobody start the things for you,
handle your troubles, take on your strife.
Don't let nobody live your life for you
not your friend, not your kid, no not even your wife.
If you want to know where the rainbow ends
it's you who's got to go there
and find it, my friend.